अभागीको तीज ( कथा )

चारै तिर तीजको रमझम, हरेक घर परिवारमा भएका दैनिक समस्याहरुलाई एउटा कुनामा थन्क्याएर सबै तीजकै तयारीमा लागि परेका छन् । गीत, गजलमा तीज ! रेडियो, टेलिविजन मा तीज ! जताततै तीजको लहर छाएको छ ।

आज त म पनि साथीहरुसंग किनमेल गर्न जाने योजना बनाएकी थिएँ, उफ ! कसो बिर्सिएन छु । छिटो छिटो तयार भएर लागे साथीको घरतिर ! साथीको घरको गेट सम्म के पुग्दै थिएँ कति खुशी भए सबै निस्कदै गरेको देखेर ! सबै भएर लाग्यौ महेन्द्र पुलतिर ।

“सुजाता ! तिमी सारी किन्ने कि कुर्ता ?“

“सारी !” मैले !

छोटो जवाफ दिएँ !

“कुन रंगको किन्ने ?“ फेरि प्रश्न गरी कमलाले ।

उत्तर दिन छोडेर उल्टै प्रश्न गरिदिएँ मैले, “तिमी कुन रंगको किन्ने ?“

“रातो किन्ने नि“ छोटो जवाफ दिई कमलाले ।

“ल ल रातो सारी आफ्नो लागि र रातो कमिज लोग्नेको लागि लिनु पर्छ ल सबैले हा ! हा !! हा !!!” हाँस्दै बोलिन् तारा ।

कथा- सत्यको जीत !

                         खै दुनियाँको नजरमा म बाठी देखिन्छु कि बुद्दिमानी त्यो त मलाई थाह छैन तर मैले चिनेको म ? लाटी छु र धेरै सोझी : त्यसैले त अपत्यारिलो ढंगले मेरै आफ्नाहरुले मलाई यसरी लुट्न सके फेरि पनि म आफ्नो खुशी , रहर लाइ पन्छाएर उनीहरुको खुशी रोज्छु र उनीहरुकै रहर पुरा गर्ने प्रयासमा लागिरहन्छु | मन लाग्छ यो दया र मायाले भरिएको कोमल मनलाई मारीदिउं ? र पत्थरको मन आविष्कार गरुं !

कथा- कुठाराघात

हरेक रात कालो आकाश , कालो मुशालधारे पानी अनि अचानक डरलाग्दो बाढी पहिरो आएर मेरो घर बगाएर लान्छ ! मेरो जुम्ल्याहा दुइ छोरीलाई दुइ हातले समाउदै म त्यो कालो तालमा “ बचाउ ! बचाउ !! भन्दै चिच्याई रहेको हुन्छु | “

के आत्महत्या नै समस्याको समाधान हो त ?

समय कति परिवर्तनशील छ, समयको परिवर्तन हुनु नौलो कुरा होइन किनकी हामी सबै यो कुरा जान्दछौ तर मानिसको जिन्दगीमा आएका कतिपय परिवर्तनहरुले मानिसको जिन्दगीको रुपरंग नै फेरेर राखिदिंदो रहेछ । मैले कहिल्यै सोचेको थिइन, जिन्दगीको अन्तिम पलसम्म हरेक सुख दु:खमा तिमी सँगसँगै उभिनेछु भनेर सारा दुनियाँको सामु वाचा गर्ने जीवनसाथीले अहिले आएर मलाई नै चरित्र हिनताको यती निक्रिस्ट कलंक

के मैले सही गरें त ?

सोच्थें अब त मेरो जिन्दगीको बहीखातादेखी सारा दुखहरुको हिसाब सिद्दिसकेको छ बाँकी छन् त केवल सुख र खुशीमय पलहरुको जोड गर्न ! कति उत्साहित थिएँ ती पल , ती योजना र सपनाहरुको सुरुवात तिमीसँग गर्नलाई र यो इजरायलको कार्यावधि समाप्त गर्नलाई तर म त्यती भाग्यमानी कहाँ छु र ? सजिलै मेरो

विवशता

रातको १२ बजिसकेको थियो तर जती प्रयास गर्दा पनि निदाउन असफल भये । उठेर झ्याल
बाहिर हेर्दा अन्धकार थियो । अचानक नयनहरु आकाशको ति ताराहरुमा गएर टक्क अडियो र
सोचे तारा तिमीमा ज्योति हुनु र नहुनुको कुनै अर्थ छैन । ज्योति छ भनु भन्दा औसिको

कथा- सजाय ( मनोवाद कथा)

परिधिभित्र जीवन सुन्दर र सुरक्षित हुन्छ भन्ने ठान्छन् हाम्रा मै हुँ भन्ने अर्धचेतन , अल्पज्ञानी सस्कारी सम्राटहरु , जो आफनै नजरमा र आफ्नै निर्णयमा आफैद्वारा सम्राट घोषित गरिएका छन् | सस्कार उनीहरुको निम्ति केवल नारीहरुलाई आफ्नो कब्जामा लिने एक रहस्यमय बहाना हो | निहत्था , निर्दोष , असहाय गरिबहरु माथि मालिक बनेर हुकुम चलाउने महान सरल माध्यम हो | त्यसैले त हाम्रो सस्कार भित्र नारी पुरुष हुन्छ , छुतअछुत हुन्छ , पवित्र अपवित्र हुन्छ , धनि गरिब हुन्छ र प्रत्यक सँग गरिने अलग अलग व्यवहार हुन्छ र प्रतेकले भोग्ने अलग अलग सजाय हुन्छ |